หน้าแรก Blogs ช่วยเหลือ เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก   **
หนังสือแนะนำ


0
วิวาห์บำเรอรัก
อัยยา



0
บ้านไร่...หัวใจผลิรัก
แพรววนิด



0
สายลมโอบไอรัก
สิตาลัย



0
เหลี่ยมรักมาเฟีย
ภัทรานิษฐ์



0
ฝนซ่อนไฟ
ปัญชิกา



0
ดินเคียงดาว
เพ็ญพิสุทธิ์



0
เพลิงรักกลางตะวัน
โยธกา



0
เสน่หารักร้อยใจ
พิมพ์พลอย



0
ทัณฑ์สิเน่หา
ภีมวัจน์



0
รตีร้ายรัก
ปาริดา


0
เหมันต์ร้อยรัก
เฉินลู่เอ๋อ


0
ดั่งศิลาร้าว
มาชาวีร์



หนังสือใหม่เร็วๆ นี้


0
เล่ห์ปรารถนา
เพียงพิณ
วางแผงแล้วค่ะ!!

รัตติกาลสีเพลิง
โดย :อนาคี

ราคา 265.-
ราคาสมาชิก 225.-
หยุดเพลิงแค้น...ด้วยอ้อมแขนแห่งความรัก


คีรีมนตรา มายาแห่งรัก
โดย : อิสรียา

ราคา 390.-
ราคาสมาชิก 332.-
สายสัมพันธ์รักที่ก่อเกิด เชื่อมหัวใจรักมั่น
รักชั่วนิจนิรันดร์ แม้ในความฝันก็มิคลายรักเธอ


ใต้ร่มเงารัก ตอน...อ้อนรัก
โดย : เจนนิสา

ราคา 375.-
ราคาสมาชิก 319.-
ฆ่าตัวตายเมื่อผิดหวังและชอกช้ำรัก...คือความโง่ที่สุดของหนึ่งชีวิต
เขาทนอยู่ต่อ เพราะไม่รู้ว่าจะตายไปเพื่ออะไร
สุดท้ายเพราะไม่ตาย เขาจึงมีชีวิตใหม่กับรักนิรันดร์


ขอร้ายให้ได้รัก
โดย : โฉมงาม

ราคา 325.-
ราคาสมาชิก 276.-
ถึงจะร้ายกาจเพียงใด แต่เพื่อเขาแล้ว
เธอยอมเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งเพื่อให้เขารักเธอ
แม้จะได้มาแค่เศษหนึ่งส่วนล้านของหัวใจเขาก็ตาม


เล่ห์ร้ายบอดี้การ์ด
โดย : ม่านไหม

ราคา 275.-
ราคาสมาชิก 234.-
ทำไมผู้ใหญ่ถึงคิดว่าลูกไม้ตื้นๆ แค่นั้น คนอย่างนาย ‘เธียร’
จะตามไม่ทันนะ แต่ก็เอาเถอะ เพื่อความสบายใจ
ของท่านๆ ทั้งหลาย เขาจะยอมแกล้งโง่สักหน่อยก็ได้
อยากรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงคนนี้จะ...สักเท่าไหร่เชียว


เชลยรักมาเฟีย
โดย : กรวรินทร์

ราคา 345.-
ราคาสมาชิก 293.-
เขาทำร้ายเธอต่างๆ นานา พบพานกับความเจ็บปวด
ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เธอก็ยอมทนเพราะต้องการรักษา
สัญญาที่เคยให้ไว้กับผู้มีพระคุณ และหวังจะให้ความแค้น
ทั้งหมดยุติที่ตัวเอง




       ข่าวทั่วไป
       บันเทิงเริงร่า
       สวยใสวิ้งๆ
       MuM & BaBy
       กีฬาเด็ด
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ไฟเริงรัก (ตอนที่ 1)  (อ่าน 1603 ครั้ง)
ชมพูริมธาร
นักเขียนในสังกัด
น้องใหม่ไฟแรง
*****

Karma: +0/-1
กระทู้: 22

ตัวหนังสือทำให้เราได้มาพบกัน..


« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 14, 2011, 10:30:31 am »

ตอนที่ 1
   ปลายรองเท้าหนังสีดำมันขลับ คุ้ยปลุกร่างกำยำของศักดาทรเบาๆ ขณะที่ชายหนุ่มนอนหลับอย่างสบายอยู่บนกองหญ้าแห้ง เพื่อเป็นอาหารสำหรับม้าที่เลี้ยงไว้สิบเอ็ดตัว

   “อือ...” คนง่วงนอนส่งเสียงคราง พลิกตัวหนีสิ่งที่เข้ามารบกวน
 
คราวนี้เศษหญ้าแห้งกำมือหนึ่งโปรยใส่หน้าเขา ชายหนุ่มโมโหลุกขึ้นมาโวยวาย

   “อะไรหนักหนาวะ” เขาตวาดโดยไม่ได้ดูให้ดีก่อน ว่าเจ้าของปลายรองเท้าที่พยายามปลุกคือปโยธร

   “พี่โย” คนเป็นน้องเอ่ยเบาๆ เกาหัวเพราะคัน อันเนื่องมาจากนอนบนกองหญ้าแห้งในโรงเก็บม้ามาทั้งคืน

ปโยธรเป็นคนค่อนข้างสำอาง ต่างกับน้องชายสิ้นเชิง อาจเป็นเพราะเขาถูกยศเลี้ยงดู และใช้เวลาอยู่กับพ่อมากกว่าศักดาทร ที่รักแม่มาก เชื่อแม่ทุกคำพูด แม่เกลียดลิปิการ์ ศักดาทรก็พลอยเกลียดลิปิการ์ไปด้วย
 
   “ทำไมมานอนอยู่ตรงนี้ แกแต่งงานกับน้องเค้กนะ ไม่ใช่แต่งกับม้าพวกนั้น” ปโยธรพะเยิดหน้าไปทางคอกม้า

   “ถ้าเลือกได้ผมอยากแต่งกับม้ามากกว่า แต่มันจำเป็นหรอกนะ ผมถึงต้องแต่งกับยายกาฝากนั่น”

   “เพราะแกกลัวจะไม่ได้สมบัติ”

คนเป็นพี่แกล้งประชดเล่น เขามองแววตาน้องชายออก ตั้งแต่ศักดาทรกลับมาจากฝรั่งเศส และเจอกับลิปิการ์ในมาดนักศึกษาแพทย์ปีท้ายๆ ประกายตาน้องชายเจ้าอารมณ์ก็เปลี่ยนแปลงไป ไม่เหมือนเมื่อตอนแม่ยังมีชีวิตอยู่...แววตานั้นบ่งบอกถึงความผูกพัน และความอาทรที่ซ่อนอยู่ลึกๆในหัวใจ จากที่ไม่เคยอยากจะพูด กลับหาเรื่องไปแหย่ชวนทะเลาะ จนลิปิการ์ต้องขอย้ายไปอยู่หอพักเป็นบางคราว จะได้ไม่ถูกรบกวนเวลาอ่านหนังสือ

   “ถ้าเป็นสมบัติของพ่อ ใส่พานมาถวายผมก็ไม่อยากได้หรอก แต่ไร่องุ่นของแม่ ไร่องุ่นที่แม่รักและสร้างมากับมือ จะปล่อยให้ตกไปเป็นของยายกาฝากนั่นได้ยังไง” ศักดาทรเถียง  ก้มลงล้างหน้าจากน้ำในถังที่เตรียมไว้สำหรับให้ม้า

ปโยธรถอนหายใจพรืด
   “เลิกเรียกน้องเค้กว่ายายกาฝากสักที เรียกมาเป็นยี่สิบปีแล้ว ใครไม่รู้จะนึกว่าหมอเค้กมีชื่อจริงว่ากาฝาก”

ศักดาทรหัวเราะหึๆ
   “ก็ดีนะ นางสาว เอ๊ยไม่ใช่สิ นางกาฝาก อัศเดช เออ เข้ากั๊นเข้ากัน” เขาทำเป็นเรื่องตลก แต่ตัวเองก็ไม่ขำเท่าไหร่

   “ปากดี” ว่าน้อง

อีกฝ่ายยักไหล่ไม่สนใจ คนชอบชุบมือเปิบอย่างนั้น ถูกนินทานิดหน่อยจะเป็นไรไป

   “พี่โยก็รู้ไม่ใช่เหรอ ยายใบ้พิกุลทอง ไม่ใช่ลูกของพ่อเรา ไม่มีเลือดเนื้อส่วนไหนเกี่ยวข้องกับเราเลยสักนิด ก็แค่ลูกสาวของอดีตรักอันหวานชื่นของพ่อ ฮึ พอเห็นว่าพ่อสร้างเนื้อสร้างตัวได้ ร่ำรวยขึ้นมา ก็อยากจะมาเกาะ แต่เกาะไม่ได้เพราะพ่อมีแม่อยู่ทั้งคน เลยฝากลูกสาวให้พ่อเอามาเลี้ยงซะเลย แล้วน้องเค้กของพี่โย ก็สนองคุณพ่อได้ดีซะด้วย คงหวังไว้แล้วล่ะว่า พ่อจะยกสมบัติอะไรให้บ้าง แต่ก็นะ...”
ศักดาทรชักสีหน้าราวกับคนเจนโลก คลอนศรีษะเบาๆ

   “พ่อดันยกให้ แต่มีเงื่อนไขว่าต้องแต่งงานกับผม โดยที่พ่อไม่ถามผมสักคำว่าผมอยากจะแต่งงานกับยายกาฝากรึเปล่า”

   “พ่ออาจจะรู้ก็ได้ ว่าถ้าแกโตมา แกจะมีนิสัยดิบๆ จนไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากเข้าใกล้ พ่อกลัวอดมีหลานเหลนไว้สืบสกุล เลยจัดการหาว่าที่ภรรยามาให้แกไง เสร็จแล้วก็ร่างพินัยกรรมไว้” ปโยธรเลิกคิ้วหน้ากวน

ศักดาทรถลึงตาเข้าใส่จนพี่ชายต้องยกมือยอม
   “ถึงอย่างนั้นก็เถอะ แกไม่ควรออกมาจากห้องหอในคืนส่งตัว โบราณเขาถือไม่รู้รึไง”

   “รู้ ถึงได้รีบออกมาไง จะอยู่รอถือไม่เท้ายอดทองตะบองยอดเพชร อย่างที่แขกในงานเขาอวยพรไปทำไม แล้วนี่พี่โยรู้ได้ไงว่าผมออกจากห้องหอมาอยู่ที่คอกม้า”

ปโยธรหัวเราะในลำคอบ้าง
   “มีอะไรเกี่ยวกับแกที่ฉันไม่รู้ ถ้าแกเป็นข้อสอบ แกก็เป็นข้อที่เดาง่ายที่สุดเลยรู้ไหมไอ้น้อง” ว่าแล้วก็ตบบ่าน้องชายเบาๆ นิสัยร้อนแบบห่ามๆของศักดาทร ทำอะไรไม่เคยซิกแซก ต่อให้รู้ว่าทางข้างหน้าเป็นเหว ถ้าเลือกแล้วก็จะเดินไป

   ศักดาทรขับรถกลับมาที่บ้าน ทันเห็นลิปิการ์เตรียมตัวจะออกไปโรงพยาบาล ทั้งที่เพิ่งแต่งงานกับเขาไปเมื่อวาน ไม่รู้ว่าเธอรักงานมาก หรือเป็นเพราะอยากจะหลบหน้าสามีใหม่มาดอย่างเขากันแน่

   “จะไปทำงานแล้วเหรอยายกาฝาก” เขาเดินเข้ามาขวางหน้า

ลิปิการ์ผ่อนลมออกจมูกเบาๆ ไม่อยากโต้เถียงกับคนพาลที่คอยจ้องแต่จะหาเรื่อง

   “ค่ะ” เธอตอบสั้นๆ เบี่ยงตัวเดินไปให้พ้นเขา

ชายหนุ่มกัดฟัดกรอด เธอทำเสมือนเขาไร้ความสำคัญ

   “หยุดเลย” เขาดึงแขนเธอไว้

   “วันนี้เธอต้องอยู่บ้าน ต้องอยู่ดูแลสามีอย่างฉัน”

อะไรที่ทำให้หญิงสาวขัดใจได้ เขาจะทำ เพราะทำแล้วเขาจะมีความสุขมาก ยิ่งเห็นเธอหน้ามุ่ย ยิ่งสนุก

   “ไม่ได้หรอกค่ะ ที่โรงพยาบาลมีคนไข้รออยู่ เค้กไม่ได้ลางานไว้ เพราะไม่คิดว่าคุณศักจะอยากเห็นเค้ก”

น้ำคำเธอไร้ซึ่งอารมณ์ เรียบนิ่งคล้ายหุ่นยนต์ที่หายใจได้

   “โอ้โห...ตั้งแต่ฉันกลับจากฝรั่งเศสมา” เขาทำท่านับนิ้ว

   “สี่ปีแล้วสินะ นี่เป็นครั้งแรกในรอบสี่ปีที่ยายใบ้พิกุลทองอย่างเธอ พูดประโยคยาวเฟื้อยเป็นกะเขาเหมือนกัน แต่ยังไงฉันก็ไม่ให้เธอไปโรงพยาบาลอยู่ดี คนไข้พวกนั้นจะสำคัญกว่าคนเป็นสามีได้ยังไง ปล่อยให้ตายๆไปซะบ้างก็ดี”

   “คุณศัก!”

ลิปิการ์ขึ้นเสียงเพราะทนคำพูดเขาไม่ได้ซะจริงๆ เขาคิดว่าชีวิตคนอื่นไม่มีค่าหรืออย่างไร ครั้งหนึ่งเขาก็เคยสูญเสียคนรักมาก่อน เขาน่าจะเข้าใจดี ศักดาทรดูเหมือนจะสำนึกได้กับคำพูดคะนองปากของตนเองเมื่อครู่

   “เธอไปดูแลคนอื่น แต่ไม่ดูแลสามีนี่นะ”

   “คุณศักก็ดูแลตัวเองได้นี่คะ”

   “เออ ดูแลได้ แต่ไม่อยากดูแล” เขาพูดหน้าตาเฉย

   “ฉันอยากใช้เธอ มีอะไรไหม ยายกาฝาก”

สีหน้าเขาท้าทายให้เธอโมโห ชอบนักเชียวเวลาเห็นลิปิการ์หน้านิ่ว คิ้วขมวดเป็นโบว์เพราะถูกแกล้ง ย้อนอดีตไปสมัยประถมจนถึงมัธยมปลาย เขาใช้เธอถือกระเป๋าเรียนให้ ทำการบ้านให้ ทำรายงานให้ หรือแม้แต่อ่านหนังสือติวสอบให้เขาฟัง

   “เค้กจะไปโรงพยาบาล” ว่าแล้วก็เบือนตัวเดินหนีเขาไป ขืนอยู่ใกล้มากกว่านี้เธอได้เสียสติเพราะปากร้ายๆของเขาแน่ ถ้าเขารู้จักพูดจาเป็นภาษาดอกไม้มากกว่านี้ เธอคงจะยอมอยู่บ้าน ทำงานงกๆอย่างที่เขาต้องการ
   “ทำอย่างกับว่าทั้งโรงพยาบาลมีเธอเป็นหมออยู่คนเดียว” เขาบ่นเมื่อร่างขาวเพรียวเดินห่างไป
รอยยิ้มร้ายกาจเหยียดกรายออกมาจากเค้าหน้าอันคมเข้ม ยังไงลิปิการ์ก็หนีไม่พ้นอยู่แล้ว เธอยังต้องอยู่ร่วมบ้านและห้องนอนเดียวกับเขาไปอีกนาน...นานพอจะให้เขาได้ทรมาณเธอ แก้แค้นให้สาสมกับการสูญเสียที่มีเธอเป็นต้นเหตุ

   กรี๊ด!
มือขาวซีดสะบัดปิดผ้าม่าน หลังเฝ้ามองศักดาทรและลิปิการ์อยู่ในห้องนอนตนเอง ของบ้านไม้สไตล์ล็อกเคบินหลังใหญ่...บ้านของครอบครัวอัศเดช

   ร่างบางที่นั่งบนรถเข็นสั่นเทิ้มด้วยความอิจฉาริษยา สองมือกำแน่นบนตัก แววตาชิงชังกราดเกรี้ยว ขอบตาบวมปูดดำคล้ำเพราะร้องไห้หนักมาทั้งคืน

   “ทำไม?” คำถามครางลอดผ่านไรฟันที่ขบแน่น
ยากจะยั้งอารมณ์หึงหวงเอาไว้ได้ สองเท้าถีบเตะผนังห้องรุนแรง มือจิกทึ้งผ้าม่านจนขาดวิ่น ก่อนหันไปกวาดทุกสิ่งบนโต๊ะข้างกัน ตกลงสู่พื้นกระจัดกระจาย ทั้งหนังสือ กล่องใส่สีน้ำมัน จานสีกับพู่กัน และของชำร่วยจากงานแต่งเมื่อคืน...แล้วคว้าเอาโคมไฟตั้งโต๊ะมาฟาดลงพื้นอย่างบ้าคลั่ง

   กรี๊ดๆ กรี๊ดๆ กรี๊ดๆ

เสียงกรีดร้องอย่างกับคนเสียสติ ดังไปถึงห้องครัว จนพ่อบ้านวัยหกสิบเศษอย่างกมุท และสองสาวรับใช้อย่างสายรักกับระมิงสะดุ้งโหยง

   “คุณทิพของขึ้นอีกแล้วใช่ไหม?” ระมิงพูดหวั่นๆ เพราะยังไม่ชินกับเสียงร้องกรี๊ดของทิพธาดา กมลานันท์ หลานสาววัยยี่สิบสองปีที่ยศรับมาอุปการะ นับจากพ่อและแม่ของหล่อนเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุรถยนต์ เมื่อตอนที่หล่อนกำลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยพอดี

สายรักวางมือจากยอดผักหวานที่กำลังเด็ด เตรียมทำแกงเลียงเป็นมื้อเที่ยงให้เจ้านาย

   “น่าสงสารนะ ยังสาวยังแซ่แท้ๆ กลับต้องมาพิการนั่งรถเข็นอยู่แบบนี้ ผ่านมาตั้งสามปีแล้ว ไม่เห็นวี่แววว่าคุณทิพเธอจะเดินได้สักที หมดเงินทำกายภาพบำบัดไปตั้งเยอะแล้ว”

   “ถ้าคุณยศยังไม่ตาย แล้วรู้ว่าหลานสาวสุดที่รักเป็นอย่างนี้ล่ะก็ คงจะเสียใจมากแน่ๆ แต่ก็น่าแปลก แค่ถูกแทงที่ท้อง ถึงกับเป็นง่อยเลยเหรอ?” ระมิงสงสัย

   “พวกเอ็งนี่ผีเจาะปากมาพูดแท้ๆ นินทาเข้าไปไอ้เรื่องของเจ้านาย” กมุทระอา วางจานข้าวในมือลง ยกน้ำขึ้นดื่มล้างคอ

   “ก็มันเรื่องจริงทั้งนั้นนี่ลุง ลุงเองก็อยู่บ้านนี้มาตั้งนาน ลุงไม่รู้สึกแปลกใจบ้างรึไง”

   “แปลกใจเรื่องอะไร” ชายแก่ถามกลับเสียงขุ่น ทุกความเป็นไปในบ้านหลังนี้ตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ไม่มีทางรอดหูรอดตาไปได้ สายรักหันซ้ายแลขวา กลัวใครจะมาได้ยิน ก่อนกระซิบกระซาบ

   “ก็เรื่องที่คุณทิพกับคุณศักรักกันน่ะสิ”

   “เฮ้ย อย่าพูดพล่อยๆไป คุณทิพเป็นหลานสาวของคุณยศ ถือเป็นลูกพี่ลูกน้องกับคุณศัก ใครจะอุตริไปรักชอบกันได้ ถึงคุณทิพจะใช้อีกนามสกุลก็เถอะ”

   “ถ้าอย่างนั้น ทำไมคุณทิพถึงชอบให้คุณศักคอยดูแล คอยทำโน่นนี่ให้ตลอด ส่วนคุณศักก็คอยเอาอกเอาใจคุณทิพสารพัด ทั้งที่งานในไร่ออกจะยุ่ง” ระมิงแย้ง สายรักพยักหน้าเห็นด้วยเต็มที่ เรื่องนี้คนงานในไร่ลือกันให้หึ่ง คาดเดากันไปว่านายหญิงของไร่องุ่นอัศเดชากรจะต้องเป็นทิพธาดาแน่นอน

   ทว่าทุกอย่างกลับผิดคาดเมื่อสองเดือนก่อน การตายของยศทำให้ข่าวลือถูกสยบ เพราะคนที่กลายมาเป็นนายหญิง เคียงข้างกับนายน้อยอย่างศักดาทร คือ ลิปิการ์ หรือหมอเค้ก ผู้เป็นที่รักของคนในไร่ นับเป็นเรื่องที่ผิดความคาดหมายมากทีเดียว เพราะใครๆต่างก็รู้กันดีว่า ศักดาทรนั้นไม่ชอบลิปิการ์มาตั้งแต่เด็ก เป็นเหมือนคู่กัดคู่แค้น โดยเฉพาะเมื่อแม่ของศักดาทร ต้องตายเพราะตรอมใจที่สามีอย่างยศ คิดจะยกฐานะลิปิการ์ จากเด็กในอุปการะมาเป็นภรรยาน้อย ถ้าหญิงสาวเรียนจบแพทย์

ชายแก่ส่ายศรีษะหน้ายุ่ง ที่ระมิงพูดมานั้นจริงทุกอย่าง นายน้อยผู้มีนิสัยแข็งกร้าว ค่อนไปทางก้าวร้าว ไม่ยอมใครอย่างศักดาทร กลับอ่อนโยนใจดีเมื่ออยู่กับทิพธาดา 
   “เรื่องบางเรื่อง คนใช้อย่างเราๆ อย่าไปคิดอะไรให้มาก มันจะลำบากตัวเองเปล่าๆ จำไว้” ชายแก่เตือนด้วยความหวังดี ทุกสิ่งที่เป็นความลับไม่เคยหลุดจากปากของกมุทเลยสักครั้ง ชายแก่แหงนหน้ามองไปทางทิศที่มาของเสียง เสียงกรีดร้องของทิพธาดาเงียบไปแล้ว

   ประตูห้องนอนของทิพธาดาเปิดออก ศักดาทรพรวดพราดเข้าไปอย่างร้อนรน เพราะได้ยินเสียงร้องกรี๊ดของเจ้าของห้อง เขามองตามเศษข้าวของที่ตกกระจายเกลื่อนพื้นไปจนถึงร่างบางที่นอนตะกายคว้ารถเข็นอยู่

   “ทิพ!”
ชายหนุ่มปราดเข้าไปหาเร็วรี่

   “ทำไมถึงได้ตกจากรถเข็นอย่างนี้”
 เขาช้อนอุ้มหญิงสาวขึ้นไปวางไว้บนเตียงนุ่ม พินิจดูหน้าขาวซีดของหล่อน เห็นรอยแดงจ้ำใหญ่ตรงหน้าผาก

   “เจ็บไหม?” มือสากหนาลูบเบาๆรอบรอยช้ำ

ทิพธาดาส่ายหน้า
   “ไม่เจ็บค่ะ ทิพชินแล้ว” หล่อนโปรยยิ้มเล็กๆออกมา

   “ชิน?” เขาทวนถามอย่างสงสาร

   “ตกรถเข็นแต่ละทีได้แผลไม่เคยซ้ำที่ มันจะชินได้ยังไง บอกพี่มาซิ ทำไมทิพถึงได้ลงไปกองอยู่บนพื้น แล้วพยาบาลที่ดูแลทิพหายไปไหน?” เขาทำเสียงเข้ม ขู่ให้เธอพูดความจริง

   “คุณเพลินไปเอาสีน้ำมันที่ทิพลืมไว้ตรงระเบียงห้องนั่งเล่นด้านล่างเมื่อวานน่ะคะ พี่ศักไม่ต้องดุคุณเพลินนะคะ เป็นความผิดของทิพเอง ทิพแค่อยากจะฝึกเดินด้วยตัวเอง แต่...เดินไม่ได้”

พูดถึงตรงนี้หล่อนเหมือนจะร้องไห้ออกมา น้ำเสียงในประโยคสุดท้าย ช่างเศร้าน่าใจหาย ศักดาทรกุมมือหล่อนขึ้นมา

   “ทิพมีความพยายามขนาดนี้ อีกไม่นานก็จะกลับมาเป็นทิพคนเดิมของพี่” เขาปลอบ

หากไม่ใช่เพราะหล่อนเข้าไปช่วยเหลือนภสร อดีตคนรักของเขาจากการถูกพวกโจรทำร้าย จนเกือบตายไปด้วย  หล่อนคงไม่ต้องนั่งรถเข็นอยู่อย่างนี้ ศักดาทรรู้สึกเสียใจอย่างที่สุด เพราะในเหตุการณ์คราวนั้น เขาต้องสูญเสียนภสรไปอย่างไม่มีวันกลับ และที่สำคัญ น้องสาวคนนี้ของเขา ยังต้องตายทั้งเป็น กลายเป็นคนพิการ แทนที่จะได้เรียนมหาวิทยาลัยในคณะมัณฑนศิลป์อย่างที่ใฝ่ฝัน เขาจึงต้องดูแลทิพธาดาให้ดี คอยปลอบประโลมหล่อนทุกครั้งที่เศร้า และคอยอยู่เคียงข้างเสมอเมื่อหล่อนต้องการกำลังใจ เขาต้องการจะตอบแทนความมีน้ำใจของหล่อน ถึงแม้หล่อนจะไม่สามารถช่วยชีวิตของนภสรเอาไว้ได้ก็ตาม

   “พี่จะให้พยาบาลดูแผลของทิพก่อน ถ้าทิพไม่เป็นอะไร เดี๋ยวพี่จะพาทิพไปเดินเล่นที่ไร่องุ่น วันนี้พวกคนงานจะเก็บองุ่นพันธุ์คาบอเน่โชวิญอง ส่งโรงงานไวน์”

ทิพธาดายิ้มยินดี หล่อนชอบที่จะไปไหนมาไหนโดยมีศักดาทรเป็นคนดูแล มากกว่าพยาบาลพูดน้อย วัย 33 ปีอย่างเพลินพิศ

   บ่ายสองโมงตรง การตรวจคนไข้รายสุดท้ายของลิปิการ์เสร็จสิ้นลง หมอสาวถอดหูฟังออกจากคอ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ หลับตาลง ผ่อนคลายอย่างช้าๆ...เสียงเคาะประตูปลุกเธอปรือตาขึ้นมอง
 
   “พี่หมอ”

หญิงสาวยัดตัวขึ้นนั่งให้เรียบร้อย เมื่อเขตตะวันเดินยิ้มเข้ามา แล้วนั่งลงตรงเก้าอี้คนไข้

   “วันนี้มาทำอะไรที่แผนกสูตินารีคะ”

 สีหน้าคนถามยิ้มแย้มขึ้นมา เขตตะวันทำให้เธอรู้สึกดีได้เสมอ

   “มาหาหมอเค้กนี่ล่ะครับ อะไรกันเพิ่งจะแต่งงานเมื่อวาน วันนี้มาทำงานซะแล้ว จะขยันไปถึงไหนครับ”

ลิปิการ์ไม่คิดว่าการมาทำงานในวันนี้เป็นเรื่องขยันที่น่าชื่นชม เธอแค่ต้องการหลีกหนีบางคน...บางคนที่อยากจะหลีกหนีจากเธอเช่นกัน ศักดาทรไม่ชอบขี้หน้าเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน และเธอเชื่อมาถึงทุกวันนี้ว่าเขายังคงเกลียดและไม่ปรารถนาจะเฉียดใกล้เธอ เว้นเสียแต่เขาต้องการจะหาความสนุกแบบผิดเพี้ยน ด้วยการแกล้งเธอสารพัดวิธี และวิธีที่เขาใช้แล้วได้ผลสะใจมากที่สุด นั่นคือการพูดจาดูแคลนเธอ ทำให้เธอโกรธเป็นฟื้นเป็นไฟ ร้องไห้ขี้มูกโป่ง แต่ทำอะไรเขากลับคืนไม่ได้ ชายหนุ่มชอบใช้วิธีนี้เพราะมันไร้ซึ่งหลักฐาน ในการเอาผิดและลงโทษจากยศ ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะเงียบให้มากที่สุด เมื่อศักดาทรเข้ามาหาเพื่อพูดจายั่วประสาท

   “หมอเค้กครับ” เขตตะวันปลุกลิปิการ์จากอาการเหม่อลอย

หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย ฟองลูกโป่งแห่งความทรงจำซึ่งลอยอึงอวลอยู่ในหัวแตกโป๊ะ

   “คะ” สีหน้าฉงน รอฟังสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูด

   “เป็นอะไรรึเปล่าครับ”

   “เปล่าค่ะ เค้กแค่คิดอะไรเพลินไปหน่อย” เธอยิ้มไม่เต็มที่นัก

   “ขอโทษด้วยครับ เมื่อคืนพี่อยู่เวร แถมตอนเช้าต้องรีบตื่นไปราวน์ ward อีก เลยไม่ได้ไปงานเลี้ยงแต่งงานของหมอเค้ก แต่พี่ก็ยินดีกับหมอเค้กด้วยจริงๆ”

เขากล่าวอย่างจริงใจที่สุด แม้จะรู้สึกเจ็บอยู่ลึกๆในหัวใจ เพราะแอบชอบหมอเค้กมานานแล้ว

   “ขอบคุณค่ะพี่หมอ ก็แค่งานเลี้ยงเล็กๆ จัดแบบเป็นกันเองที่บ้านไร่ ไม่มีอะไรมากมายหรอกค่ะ แขกที่ไปร่วมงานส่วนใหญ่เป็นคนคุ้นเคยกันทั้งนั้น” รอยยิ้มเธอแห้งแล้งลงไปทุกที เมื่อพูดถึงงานแต่งงาน ที่เกิดขึ้นเพราะความจำเป็น ไม่ใช่เพราะความรัก

   “คุณศักยังร้ายกาจกับหมอเค้กอยู่รึเปล่า” สายตาคนถามเป็นห่วงหญิงสาวเหลือเกิน
เขตตะวันพอจะรู้อยู่บ้างว่าศักดาทรเป็นคนอย่างไร เพราะหมอหนุ่มเป็นสารถีขับรถรับส่งหมอเค้ก ไปกลับบ้านและโรงพยาบาลอยู่บ่อยๆ หมอเค้กเกือบมาทำงานสายหลายต่อหลายครั้ง เพราะถูกชายหนุ่มหาเรื่องกลั่นแกล้งไม่ให้ออกจากบ้าน

   “ตามประสาเขานั่นล่ะคะ”
เธอปลงเต็มทีกับพฤติกรรมของศักดาทร

   “เค้กชินแล้ว”

   “ชิน?” เขาทวนถามอย่างกังขา

   “ชินที่จะต้องถูกคุณศักแกล้ง หรือไม่ก็พูดจาไม่ดีใส่งั้นหรือครับ?”

ลิปิการ์พยักหน้ารับ
   “เรื่องปรกติ ถ้าวันไหนเขาเดินมาบอกรักเค้กสิคะถึงจะแปลก”

เธอทำให้เขตตะวันอมยิ้มออกมา ในฐานะที่หมอหนุ่มเป็นทั้งรุ่นพี่และเพื่อนสนิทที่สุดในยามนี้ เธอจึงกล้าที่จะบอกความรู้สึกต่างๆให้เขาฟัง

   “พี่หมอก็รู้นี่คะ เค้กแต่งงานกับคุณศัก ก็เพราะอยากจะตอบแทนพระคุณของคุณยศ ท่านให้การชุบเลี้ยงเค้ก ให้การศึกษา ให้หลายสิ่งหลายอย่างกับเค้ก จนเค้กมีวันนี้ได้...ต่อให้ท่านต้องการมากกว่านี้เค้กก็ยินดีทำให้ท่าน”

   “แต่ชีวิตคู่มันต้องขึ้นอยู่กับคนสองคนนะหมอเค้ก จะเอาเรื่องบุญคุณมากะเกณฑ์กันได้ยังไง” เขาแย้ง

หมอสาวนิ่งเงียบไป...เธอจำได้ดีว่าชีวิตก่อนจะมาอยู่กับยศนั้นเลวร้ายแค่ไหน พ่อแท้ๆของเธอติดการพนัน ทำให้ครอบครัวต้องพัง มีหนี้สินรุงรัง แม่ได้งานใหม่ในอาบอบนวด ตอนนั้นเธออายุแค่ห้าขวบ ยังไม่ประสาว่าสถานที่ที่วิ่งเล่น คอยส่งถั่วส่งเบียร์ตามห้องต่างๆนั้น คืออะไร ที่รู้คือเธออยากจะเป็นเหมือนผู้หญิงที่อยู่ในนั้น ได้ทำผมแต่งหน้าสวยๆ ทุกวัน

ผ่านไปห้าปี แม่เริ่มไม่สบาย ตัวผอมลง ผิวแห้งกร้านไม่มีน้ำมีนวลพอจะรับแขกได้ แต่แล้วคืนหนึ่ง ชายผู้มีนามว่ายศ อัศเดช ได้เดินทางมาพบกับแม่ของเธอ ในเวลาสองชั่วโมงกว่าๆนั้น ทั้งคู่พูดคุยตกลงกันในบางสิ่งเกี่ยวกับอนาคตของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ใกล้จะโตเป็นสาว

   “ฉันอยากให้ลูกได้เรียนหนังสือ” ภคพรเอ่ยบอกกับยศอย่างเหนื่อยล้าเต็มที นางป่วยด้วยโรคเอดส์ระยะแรก อีกทั้งยังเป็นโรคกระเพาะขั้นรุนแรงอีกด้วย
   “ได้ ฉันจะส่งให้หนูเค้กเรียนให้สูงที่สุดเท่าที่จะเรียนได้ หนูเค้กอยากจะเรียนอะไร ฉันจะสนับสนุนเต็มที่” เขายิ้มละมุนให้
   เด็กหญิงตัวน้อยแอบเงี่ยหูฟังการสนทนาของแม่กับชายแปลกหน้าที่เธอไม่คุ้นเคย เธอดีใจเมื่อรู้ว่ากำลังจะได้ไปโรงเรียนเหมือนเด็กคนอื่นๆสักที...
แต่ในคืนนั้นเอง หลังจากชายแปลกหน้านามว่ายศกลับไป แม่เมาหนัก จนรุ่งเช้า เธอถูกปลุกขึ้นมารับรู้ว่า แม่จากไปแล้ว...เหล้ากัดกระเพาะแม่จนทะลุ และพรากแม่ไปจากเธอ เวลาแห่งความเสียใจมีไม่กี่ชั่วโมง ยศ อัศเดช กลับมาอีกครั้ง เขากลับมารับตัวเธอไปอยู่ด้วยกันตามความประสงค์ของแม่ หลังจากจ่ายหนี้ติดค้างให้อาบอบนวดแทนแม่ทั้งหมด

   ลิปิการ์เพิ่งจะรู้ความจริงเมื่อโตแล้ว จากปากคำของยศ...แม่กลัวเธอจะกลายเป็นอีตัวในคราบหมอนวดอย่างที่แม่เป็น ถ้าปล่อยให้โตในสถานที่คาวโลกีย์อย่างนั้น แม่อยากเห็นเธอมีอนาคต แม่จึงยอมหน้าด้านเขียนจดหมายไปหาอดีตคนรัก ขอให้ช่วยอุปการระลูกสาวคนเดียว ทั้งที่ไม่แน่ใจว่าเขาจะยังโกรธแค้นนางอยู่หรือไม่...เพราะภคพรเคยหลอกเอาเงินของยศไปจนหมดตัว แล้วหนีไปอยู่กินกับคนรักใหม่ ซึ่งก็คือพ่อของเธอ


   ลมเย็นพัดเอื่อยเฉื่อย ใบองุ่นสั่นพริ้ว คนงานในไร่อัศเดชากร เร่งมือเก็บเกี่ยวองุ่นพันธุ์คาบอเน่โชวิญองสีแดงจัด มองผ่านๆเหมือนองุ่นสีดำให้เสร็จ ก่อนส่งโรงงานไวน์ ซึ่งมีปโยธรเป็นคนดูแล
“องุ่นพันธุ์นี้เป็นพันธุ์คลาสสิคจากฝรั่งเศส อยู่ที่แคว้นบอโดว เวลาเอามาทำไวน์จะได้ไวน์สีแดงเข้ม น้ำหนักเต็มเปี่ยม เอกลักษณ์เด่น จะอยู่ตรงที่มีกลิ่นหอมแบบกาแฟดำคั่ว ผลไม้เปลือกดำ แล้วก็พริกหยวก”
ศักดาทรอธิบายด้วยท่าทีสบายๆให้ทิพธาดาฟัง ขณะเข็นเธอไปตามถนนลูกรังสีส้ม ที่ตัดผ่านกลางไร่องุ่น ดูคนงานช่วยกันเก็บองุ่นพวงแล้วพวงเล่าใส่ตระกร้า

   “พี่ศักเก่งจังเลยค่ะ ดูแลไร่องุ่นทั้งหมดได้คนเดียว” หล่อนภูมิใจในตัวชายหนุ่ม

   “พี่คนเดียวที่ไหน พวกคนงานอีกเป็นสิบชีวิตนั่นต่างหาก พวกเขาช่วยทำให้ไร่อัศเดชากรกลายเป็นไร่ที่ยิ่งใหญ่อย่างทุกวันนี้”   

ชายหนุ่มกวาดตามองไปรอบๆอย่างชื่นใจ ความเขียวขจีที่สลับแซมด้วยพวงองุ่นสีแดงเข้ม คือผลแห่งความพยายามทั้งหมดของเขา ที่ตั้งใจจะสานต่อความฝันของแม่ให้เป็นจริง

   รถยนต์คุ้นตาที่ศักดาทรเกลียดพอๆกับผู้เป็นเจ้าของ ขับผ่านไป ข้างในรถตรงที่นั่งด้านหน้าติดกับคนขับคือลิปิการ์ ...เขตตะวันพาเมียเขากลับมาส่งที่บ้านเหมือนเช่นวันก่อนๆ

   “นั่นรถของคุณหมอเต้นี่คะ พี่เค้กก็นั่งมาด้วย” ทิพธาดาเอ่ยอย่างมีจุดประสงค์ หล่อนฉลาดพอที่จะเก็บซ่อนความมุ่งร้ายไว้ในสมอง แล้วแสดงออกอย่างไร้เดียงสา

มือที่จับรถเข็นของศักดาทรกำแน่น เส้นเลือดตรงขมับสั่นกระตุกเพราะความโกรธ ลิปิการ์ทำอย่างนี้เท่ากับหยามเขาชัดๆ เพิ่งจะแต่งงานกับเขาไปเมื่อวาน วันนี้นั่งลอยหน้าอยู่ในรถของผู้ชายอื่นสองต่อสอง ทำตัวเหมือนตอนยังเป็นโสด ไม่รักษาหน้าเขาเลยสักนิด...

   “คุณพยาบาล” เขาหันหลังไปเรียกเพลินพิศที่เดินตามมาห่างๆ

   “พาทิพเดินเล่นต่อที” เขาสั่งเสียงเขียว

และโดยไม่ฟังคำร้องทัดทานจากทิพธาดา ที่ไม่อยากถูกทิ้งให้เดินเล่นอยู่กับพยาบาล ชายหนุ่มรีบวิ่งตัดผ่านแปลงองุ่น มุ่งหน้ากลับบ้านทันที
   

   หลังจากเขตตะวันขับรถกลับออกไป ลิปิการ์เดินขึ้นชั้นสองของบ้านด้วยความเบื่อหน่าย...เธอไม่อยากใช้ห้องนอนร่วมกับศักดาทรเลยสักนิด เพราะสิ่งที่เธอหวั่นใจมากที่สุดก็คือ การถูกเขาข่มเหงทางร่างกาย แน่นอนว่าเธอไม่มีทางสู้คนตัวสูงใหญ่อย่างเขาได้ หากศักดาทรคิดจะทำอย่างนั้น เธอไม่เคยลืมคำขู่ของเขาเมื่อตอนวันเปิดพินัยกรรม

   มือหนาใหญ่ของคนที่เธอกำลังหวั่นวิตก ยันบานประตูไว้เมื่อเธอกำลังจะปิดมัน เขาแทรกตัวเข้ามาในห้อง พร้อมปิดล็อคลูกบิดประตูอย่างดี

   “คุณศัก” เธอถอยห่างจากเขาไปหลายก้าว พอให้รู้สึกว่าปลอดภัย ไกลจากมือซาตานจอมหาเรื่อง

ใบหน้ากวนมองสำรวจตัวเธอแปลกๆ มือขวายกขึ้นลูบคางไปมาเบาๆ

   “มองอะไรคะ” ลิปิการ์ยกมือขึ้นกอดอก ตั้งใจขยับเท้าออกห่างไปอีกนิด แต่ชนขอบเตียงซะก่อน

   “ฉันกำลังดูว่าเธอสึกหรอตรงไหนไปบ้าง”

   “หยาบคาย!”
 
หญิงสาวรู้ว่าเขาจงใจหาเรื่อง เพราะเห็นเธอนั่งรถมากับเขตตะวัน มันเป็นนิสัยโดยปรกติของศักดาทรอยู่แล้ว ที่จะหยิบยกเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้เป็นประเด็นขัดแย้ง เพื่อใช้ต่อว่าเธอ

   “ทำเป็นดัดจริต คำพูดฉันออกจะน่าฟั๊งน่าฟัง ไม่เห็นหยาบคายตรงไหน ฉันก็แค่พูดไปตามความคิด”

   “อกุศล”

คำสั้นๆของเธอกระตุกต่อมขี้โมโหของเขาได้ตามเคย
   “อกุศลตรงไหน? ฉันก็แค่รักษาสิทธิ์พึงมีของฉันเท่านั้น อย่าลืมสิว่าเรามีข้อตกลงอะไรกันอยู่ ถ้าเธอลืมไปแล้ว ฉันจะย้ำให้ฟังอีกทีก็แล้วกัน”

ร่างกำยำย่างสามขุมเข้าไปหาลิปิการ์ สายตาจ้องเขม็งไปยังวงหน้าสวย มุมปากกระตุกยิ้มเล็กน้อย

   “ถ้าเธอทำให้ฉันโกรธ ฉันจะปล้ำเธอมาเป็นเมียจริงๆ ไม่ใช่เมียตราตั้งตามพินัยกรรม”

   “แล้วคุณศักโกรธอะไรเค้กคะ?”

คำถามเธอเหมารวมไปถึงเรื่องราวต่างๆ ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมาด้วย แววตาสับสนระคนหวาดกลัวของหญิงสาว รอคอยคำตอบจากคนตรงหน้า ศักดาทรกลืนน้ำลายไม่ลงคอ บางอย่างติดขัดจุกแน่น พาลให้หายใจไม่ออกขึ้นมา ต้องบ่ายหน้าหนี ถึงเขาจะเป็นคนก้าวร้าว หาเหตุผลไม่ค่อยได้ แต่เนื้อแท้แล้ว เขาอ่อนไหวมากกว่าที่ใครๆคิด แม่สั่งสอนเขามาเสมอว่าต้องให้เกียรติผู้หญิง ต้องรักเดียวใจเดียว อย่าทำตัวอย่างพ่อ...อย่าหลายใจ อย่าเอาเด็กในบ้านมาเป็นเมีย!

   “เพราะเธอมันร่าน!” เขาหันกลับมาตะคอกใส่

ลิปิการ์ตัวชา รู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นรัวกว่าปรกติ

   “แม้แต่กับพ่อของฉันก็ยังไม่เว้น!”

เพี้ยะ!!!  มือบางที่เคยแต่จับชีพจรช่วยชีวิตคน ฟาดเต็มแรงใส่แก้มสากของคนร่างสูงกว่า หน้าเขาเขยื้อนไปเล็กน้อย ทุกอย่างนิ่งงันอึดใจหนึ่ง ปากอวบอิ่มสั่นระริกด้วยความเสียใจ หยดน้ำตาไหลลงสู่พวงแก้มงาม

   “อย่าพูดถึงคุณยศแบบนั้น” น้ำเสียงเธอแหบพร่าไม่ต่างจากการกระซิบ

   “อย่าพูดถึงพ่อของคุณแบบนั้น”

ศักดาทรขบกรามแน่น เขาพูดเรื่องจริงแทงใจดำลิปิการ์เข้าแล้วสิท่า เธอถึงออกอาการโกรธได้ถึงขนาดนี้
   
                “ฉันพูดความจริง”

   “มันไม่จริง” เธอเถียงปากสั่น

   “ผู้ร้ายปากแข็ง” เขาว่าใส่

   “ทนายเถื่อน” เธอว่ากลับ ศักดาทรไม่มีสิทธิ์กล่าวหาเธอหรือพ่อของตนเอง และทำตัวเป็นศาลเตี้ยพิพากษาความผิดคนอื่นจากน้ำลายของผู้ไม่หวังดี

   “คุณยศมีพระคุณกับเค้ก เค้กไม่...”

   “ไม่ปฏิเสธ ถ้าพ่อฉันจะเอาเธอเป็นเมียน้อย” เขาแทรก

ศักดาทรกระชากข้อมือของหญิงสาวขึ้นมาบีบแน่น นัยน์ตาสีน้ำตาลน่าหลงใหลของเขา มีเปลวไฟร้อนแรงแฝงอยู่...เปลวไฟที่พร้อมจะเผาหัวใจของใครต่อใครให้มอดไหม้เป็นจุน เหมือนเช่นที่เขาเคยทำกับพ่อของตนเอง

   “คนอย่างเธอไม่สมควรเป็นหมอรักษาคนหรอก...” เขาลากเสียงยาวเน้นทุกถ้อยคำให้ชัดเจน

               “เธอเป็นฆาตกร เธอทำให้แม่ฉันตรอมใจตาย และเป็นต้นเหตุทำให้นภสรต้องตาย ส่วนทิพธาดาต้องพิการ!”

ข้อมือน้อยถูกสะบัดทิ้งอย่างไม่ใยดี แต่ความเจ็บปวดยังคงฝังอยู่ในหัวใจของชายหนุ่มไม่มีลืม อันที่จริงเขาควรจะขอบใจพ่อ ที่ส่งลิปิการ์ใส่พานผ่านพินัยกรรม มาเป็นของเขาโดยชอบธรรม เขาจะได้ทรมาณเธอถนัดหน่อย จะไม่ปล่อยให้เธอใช้มารยาหน้าซื่อ หว่านเสน่ห์ใส่ผู้ชายคนไหนได้อีก

               “ฉันขอสั่งห้ามเธอ ไม่ให้ยุ่งเกี่ยวอะไรกับไอ้หมอเต้นั่นอีก” เขายื่นคำขาด

สายตาพยศของหญิงสาวเงยมองเขา

   “ฉันไม่อยากใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร”

ลิปิการ์ทรุดนั่งลงบนเตียง ปาดน้ำตาออกจากแก้ม...น้ำตาที่ไม่เคยมีค่าสำหรับศักดาทร ชายหนุ่มจากไปพร้อมเสียงปิดประตูโครมใหญ่ เธอไม่รู้เหตุผลว่าทำไม ยศถึงได้ชุบเลี้ยงเธออย่างดี ให้ความรักความเอ็นดูจนเธอซาบซึ้งในพระคุณ บูชาเขาด้วยชีวิต เห็นเขาเป็นดั่งพ่อคนหนึ่ง เธอไม่เชื่อว่าทั้งหมดที่ยศทำ เป็นเพราะเขาต้องการเปลี่ยนฐานะเธอจากเด็กในบ้าน มาเป็นภรรยาน้อย...ยศ อัศเดช ที่เธอรู้จัก ไม่ใช่คนแก่ตัณหากลับอย่างนั้น!
๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
กรกฎาคม 28, 2014, 09:23:18 pm

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
Last 100 Shouts:
ธันวาคม 10, 2013, 02:00:54 pm
ไม่ทราบไอวี่ปิดกิจการแล้วหรือไม่/ติดต่อไม่ได้เลยค่ะ/โอนเงินค่าหนังสือไป272บาทวันที่29/11/2013*โทร.0899212047
กันยายน 03, 2013, 06:11:58 pm
อยากอ่านเจ้าบ่าวอสูรค่ะ หาซื้อไม่ได้เลย เมื่อไรจะมีมาค่ะ
สิงหาคม 23, 2013, 08:07:14 am
ทำไมเข้าไปสั่งe book ไม่ได้ค่ะลงรหัสสมาชิกที่นี่แต่ที่นู้นไม่ได้ค่ะ
มิถุนายน 18, 2013, 10:04:36 pm
นิสริน
พฤษภาคม 23, 2013, 10:57:52 pm
ดีค่ะ
กุมภาพันธ์ 28, 2013, 11:18:49 pm
นิสริน
ตุลาคม 29, 2012, 01:09:15 am
พิมพ์พลอย
กันยายน 28, 2012, 11:24:14 am
ดูดวงยังไม่อัพเดทเลย..ฉันรอเธออยู่นะ
กันยายน 03, 2012, 01:28:45 pm
โอ้ว ... เวปเข้าได้แล้ว ดีใจด้วยค่า ...
สิงหาคม 11, 2012, 04:54:36 pm
ไอวี่ควิซประจำเดือนสิงหาคมมาแล้วค่ะ  เดือนนี้เราแจกนิยายรักโรแมนติกดวงใจ...ภารดา เข้าไปร่วมสนุกกันเยอะๆ นะคะ
สิงหาคม 08, 2012, 10:38:44 am
พอดีว่าระบบการส่ง SMS มันรวน พอเน็ตหลุดมันก็จะส่งใหม่ ทำให้เกิดการส่งซ้ำๆ ในเบอร์เดิมน่ะค่ะ ถ้าหากว่าเป็นการรบกวนสมาชิกทุกๆ ท่าน สนพ.ก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
สิงหาคม 08, 2012, 10:12:45 am
รบกวนเช็ค หน่อยจ้า ... SMS แจ้งว่าหนังสือใหม่ เข้า มือถือ วันนี้ จะ 20 msg แล้วค่า ... ข้อความเดิมค่า
สิงหาคม 01, 2012, 02:05:22 pm
ประกาศรายชื่อผู้โชคดีไอวี่ควิซประจำเดือนกรกฎาคมแล้วนะคะ เข้ามาดูผลกันได้เลยค่ะ
กรกฎาคม 29, 2012, 11:05:31 pm
Thanya
กรกฎาคม 05, 2012, 04:28:37 pm
ไอวี่ ควิซประจำเดือนกรกฎาคม เล่นเกมลุ้นรับหนังสือเรื่องใหม่เสน่หาสีเพลิง ตามไปเล่นกันได้แล้วนะคะ
กรกฎาคม 02, 2012, 04:22:54 pm
ประกาศรายชื่อผู้โชคดีไอวี่ ควิซแล้วนะคะ ไปติดตามลุ้นกันได้เลยค่ะ
มิถุนายน 23, 2012, 07:47:47 pm
Nc
มิถุนายน 18, 2012, 05:29:07 pm
ไอวี่ควิซประจำเดือนมิถุนายนมาแล้วจ้า ช้าไปนิด แต่ยังไงก็อย่าลืมเข้ามาเล่นกันเยอะๆนะจ๊ะเพื่อนๆ ไอวี่
มิถุนายน 05, 2012, 09:41:45 am
ช่วงนี้ทางกองอาจจะเข้ามาตอบคำถามหรือกระทู้ต่างๆ ช้าหน่อยนะคะ เนื่องจากทางสนพ.ทำการย้ายออฟฟิศ ระบบอินเตอร์เน็ตจึงยังไม่เรียบร้อยดี ต้องขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
มิถุนายน 02, 2012, 03:57:53 pm
โอ้...ขออภัยด้วยคร่า ตอนนี้ทางadmin  กำลังแก้ไขให้อยู่นะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
มิถุนายน 01, 2012, 12:28:18 pm
ง่ะ! คลิกดูหัวใจ...หวงรักของคุณปู ไหงมันขึ้นโชว์เรื่องเจ้าสาวลัดฟ้าล่ะ...ช่วยตรวจสอบด้วยค่า
มิถุนายน 01, 2012, 10:00:14 am
โอ้ว ... มหัศจรรย์ ต้นปาล์ม หล่นแล้ว ... 555  อยู่ทน อยู่นาน หนังเหนียว เหมือน คนแต่ง ... 555
พฤษภาคม 30, 2012, 09:19:55 am
คุณOleang อยากสอยลงมาเหลือเกินค่า รอมานานแย้วเหมือนกัน T^T
พฤษภาคม 30, 2012, 07:43:58 am
หนังสือ ต้นปาล์ม อยู่บนหอคอย นานเหลื๊อเกิน คร๊า ... อยู่ ยง คง กะ พัน หนังเหนียว จริง ๆ เลย ... 555 (ขอแซวค่า...)
พฤษภาคม 26, 2012, 04:28:16 pm
ในที่สุดเราก็ได้ผู้โชคดี 3 ท่าน ที่ได้รับรางวัลไอวี่ ควิซประเดือนพฤษภาคม แล้วนะคะ สามารถเข้าไปเช็กดูได้ที่ข่าวสารประชาสัมพันธ์ในเว็บไอวี่ได้เลยคะ
พฤษภาคม 14, 2012, 11:44:06 am
ปกใหม่สวยจัง ^ ^
พฤษภาคม 09, 2012, 05:10:47 pm
สวัสดีค่าเพื่อนๆ ไอวี่ทุกคน ไอวี่ควิซประจำเดือนพฤษภาคมมาแล้วนะจ๊ะ ใครที่อยากร่วมสนุกชิงรางวัล สามารถเข้าไปอ่านกฎกติกาที่ข่าวสารประชาสัมพันธ์นะจ๊ะ
พฤษภาคม 07, 2012, 08:03:57 pm
Nc
พฤษภาคม 05, 2012, 03:20:32 pm
.สวัสดีคะ

พฤษภาคม 05, 2012, 11:40:30 am
ต้องโหลดโปรแกรมที่ใช้ดูก่อนค่ะ ที่หน้าเวปเขาจะมีวิธีบอกอยู่ จากนั้นก็ซื้ออีบุ๊คได้เลยค่ะ
พฤษภาคม 04, 2012, 09:13:07 pm
อยากได้นิยายอีบุ๊คทำไงค่ะ พอจะไปเรียนรู้จากแหล่งไหนบ้างค่ะ มีใครพอทราบหรือป่าว
พฤษภาคม 02, 2012, 10:08:26 am
ตับจะระเบิดแล้วค่ะพี่อ้อม  แอร์ก็เอาไม่อยู่  
พฤษภาคม 01, 2012, 03:01:27 am
มันฮ้อนขนาดเน้อคุณส้มโอ -*-
เมษายน 28, 2012, 11:02:29 am
สวัสดีสายๆ วันเสาร์ค่ะคุณchatchad...อิจฉาที่หาดใหญ่จัง เพราะกรุงเทพฯ ร้อนมาก
เมษายน 28, 2012, 09:35:12 am
สวัสดีวันเสาว์ชาวIVY ทุกคน วันนี้หาดใหญ่อากาศดีมากค่ะ ไม่ร้อนมาก
เมษายน 25, 2012, 05:09:57 pm
ซำบายดีค่ะ พี่อ้อมล่ะคะ
เมษายน 25, 2012, 02:26:52 am
แว้บๆ มายามดึกค่า สาวๆ บ้านนี้ซำบายดีบ่
เมษายน 18, 2012, 10:48:55 am
ต้อนรับหลังสงกรานต์ด้วยหนังสือออกใหม่อีก 3 เรื่อง เกลียวคลื่นโอบใจ มนตร์หัวใจ...ไฟรัก และด้วยใจสิเน่หา ภาคต่อของจอมใจอสูร อ่านตัวอย่างได้ที่นิยายน่าหยิบค่า
เมษายน 18, 2012, 08:58:55 am
สวัสดีค่า ตอนนี้ที่กองกลับจากสงกรานต์แล้วค่าคุณอิสรียา ^v^
เมษายน 16, 2012, 08:37:28 pm
อ๊ะ ทักทายนะคะ ไม่ใช่ทักทาน รีบไปหน่อย อิอิ
เมษายน 16, 2012, 08:36:20 pm
บ้านนี้เขาพักกันกี่วันเนี่ยยยยย ทักทานทุกท่านค่า
เมษายน 07, 2012, 01:46:02 pm
สุดเสน่หามายาตะวัน ออกใหม่ล่าสุด สามรถเข้าไปอ่านตัวอย่างได้ในนิยายน่าหยิบนะคะ ^v^
เมษายน 04, 2012, 04:35:44 pm
ได้ข่าวว่างานหนังสือฯคนเยอะมากๆๆๆใช่ไหมคะ
 ปีนี้จะไปวันหยุดและวันสุดท้ายด้วย ไม่รู้จะมีชีวิตรอดกลับหาดใหญ่หรือเปล่า ครั้งหน้าตั้งใจว่าจะพยายามไปวันธรรมดาแน่นอนค่ะ
เมษายน 02, 2012, 10:57:07 am
ในที่สุดเล่ห์ร้ายเพลิงพิศวาสของกรวรินทร์ ที่ทุกคนรอคอยก็ออกวางขายแล้วนะคะ ใครที่ไปงานสัปดาห์หนังสือก็แวะเข้าไปซื้อได้ หรือใครที่ยังไม่เคยอ่านก็ลองเข้าไปอ่านตัวอย่างได้ที่กระทู้นิยายน่าหยิบได้นะคะ
เมษายน 01, 2012, 11:44:28 pm
พันธนาการนางฟ้า
มีนาคม 31, 2012, 10:45:06 am
มีใครไปงานหนังสือฯกันบ้างคะ คนเยอะไหมคะ ไม่รู้ว่าวันสุดท้ายคนจะเยอะหรือเปล่าน้า
มีนาคม 29, 2012, 11:15:27 am
สวัสดีค่าทุกคน ในที่สุดก็ถึงงานสัปดาห์หนังสือแล้ว ตอนนี้ก็มีเรื่องเจ้าดอกเดหลี กับ ลุ้นรักข้ามขอบฟ้า 2 เรื่องใหม่ ให้ชมกันได้ในนิยายน่าหยิบ และใครสนใจอยากซื้อพบกันที่บูธไอวี่นะคะ ^V^
มีนาคม 24, 2012, 12:03:16 pm
มีค่าคุณปาริดา บูทอยู่โซน D  Z12 ค่ะ
มีนาคม 23, 2012, 08:35:54 pm
ไอวี่มีบู้ทงานหนังสือมั้ยคะ บู้ทเลขที่อะไรเอ่ย
มีนาคม 23, 2012, 02:33:33 pm
อยากเห็นปก หนังสือใหม่ ที่จะออกงานหนังสือนี้อ่ะค่ะ ทีมงานที่น่ารักกกกกก ...
มีนาคม 22, 2012, 06:49:29 pm
ไม่ได้เข้ามาน๊านนนน...นาน แวะมาทักทายสาวๆ บ้านไอวี่ คิดถึงทุกคนเลยค่า จุ๊บๆ ^3^
มีนาคม 22, 2012, 12:20:33 pm
มีเกมให้ร่วมสนุกที่นี่จ้า ttps://www.shelfbookz.com/book_shop/ สำหรับคนที่พลาดไอวี่ควิซรอบที่แล้ว ไปร่วมลุ้นเป็นเจ้าของ "ทรายร้อนรัก" อีกครั้งได้เลยคร่าาาา ^^  (รับรางวัลง่ายๆ ไม่โหดเหมือนมาดาม...อิอิอิ)
 
มีนาคม 20, 2012, 01:53:15 pm
สวัสดีค่ะ ตอนนี้ร่วมโหวตไอวี่ ควิซได้แล้วที่นี่นะคะ  http://www.facebook.com/Ivybookhouse
มีนาคม 19, 2012, 09:40:45 pm
ทักทายคนนอนดึกทุกท่านค่ะ อิอิ ไม่ได้เข้ามาที่นี่ซะนาน
มีนาคม 19, 2012, 05:03:40 pm
คุณ Chatchad ตอบคำถามแล้วนะคะ ^^ กดข้อความดูได้เลยค่ะ เป็นกำลังใจให้หายไวๆ นะคะ ^___^
มีนาคม 19, 2012, 01:04:52 pm
ดีใจจัง ได้ไปงานสัปดาห์ฯที่กทม.แล้ว เพราะต้องไปหาหมอรักษามะเร็งที่สิงห์บุรี ก็เลยแวะไปกทม.1 วัน จ๊ะ คงได้หนังสือมาเยอะแน่นอน ของ IVY มีใหม่ๆไหมคะ เพราะเล่มเก่าที่วางแผงตอนนี้กวาดซื้อไปหมดแล้วค้า
มีนาคม 17, 2012, 10:43:43 am
โย้! สวัสดีค่ะทุกคน หายหน้าไปนานเลยแหะๆ
ตอนนี้หนังสือออกใหม่ก็ได้ออกกันมาแล้วสองเรื่อง ทรายร้อนรัก และหนี้รักไวเนอรี่ สนุกมากๆ ค่ะ อย่าลืมติดตามอ่านกันได้ที่นิยายน่าหยิบนะค่า
มีนาคม 15, 2012, 05:19:50 pm
ทักทายค่า ^^
มีนาคม 15, 2012, 04:05:47 pm
เห็น ไอวี่ ครบทุกอันแว้ว ... ดีจายด้วย ... ทีมไอวี่ ... สู้ ๆ  ... 555
มีนาคม 05, 2012, 03:19:12 pm
ไวรัสเยอะก็เลยต้องตรวจสอบกันนานหน่อย ^^ (แต่ยังแอบเล็ดลอดเข้ามาให้ชาวเว็บปวดหัวเล่นๆ)
มีนาคม 02, 2012, 07:21:56 pm
สวัสดีค่ะ ณิชกานต์รายงานตัวจ้า เว็บนี้เข้ายากมากมายเลยค่ะ กว่าจะล็อกอินผ่าน
มีนาคม 02, 2012, 11:13:50 am
คุณต้องตา ใช้แล้วล่ะคะ >>> คณะกรรมการตัดสินกันด้วยคะแนนโหวต เฉือนชนะกันนิดเดียวเท่านั้น ^^

คุณโยธกา >>> สวัสดีค่ะ ช่วงนี้อากาศร้อนมากๆ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

คุณ chatchad >>> กทม.ฝนไม่ตกแต่อากาศยังร้อนมากถึงมากที่สุดเหมือนเดิมค่ะ ส่วนงานสัปดาห์หนังสือมีวันที่ 29 มีนาคม-8 เมษายน 2555 ค่ะ คุณchatc
มีนาคม 02, 2012, 10:18:14 am
สวัสดีค่ะ วันนี้หาดใหญ่ฝนตก แต่อากาศร้อน  
วันสัปดาห์หนังสือฯ วันที่เท่าไหร่ค่ะ
กุมภาพันธ์ 28, 2012, 10:55:12 pm
ไม่ได้แวะมาเสียนาน สวัสดีค่ะ สาวๆ ชาวไอวี่ ^ ^
กุมภาพันธ์ 28, 2012, 04:52:33 pm
เข้าไปอ่านคำนิยามของแต่ละท่านแล้ว ต้องบอกว่าเหมาะสมแล้วค่ะ
กุมภาพันธ์ 28, 2012, 04:51:17 pm
555.. อิจฉาดีไหมน้อ..
เอาเป็นว่าดีใจแต่แอบหนึบๆ ลึกๆ ละกัน แบบว่าอยากได้บ้างอ่ะค่ะ 555
กุมภาพันธ์ 28, 2012, 04:39:35 pm
น่าอิจฉานะคะ คุณต้องตา ^^
กุมภาพันธ์ 28, 2012, 02:13:26 pm
ยินดีกับคนที่ได้รับรางวัลด้วยนะคะ
กุมภาพันธ์ 28, 2012, 11:43:33 am
ประกาศรายชื่อผู้โชคดีไอวี่ควิซ วาเลนไทน์แล้วนะคะ ^^

http://www.ivybookhouse.com/bbs/index.php?topic=12652.msg23714#new
กุมภาพันธ์ 27, 2012, 04:14:50 pm
ใครเป็นผู้โชคดีประจำเดือนกุมภาพันธ์ อ่ะคะ อยากรู้อ่ะ ค่ะว่า ของรางวัลสุดพิเศษคืออะไรเอ่ย ...
กุมภาพันธ์ 23, 2012, 05:15:09 pm
กำลังปั่น ทรายร้อนรัก 2 อย่างดุเดือนค่ะ ชี้คฟีรอสยังได้แค่จุ๊บเบาๆ เท่านั้นเอง
กุมภาพันธ์ 23, 2012, 05:13:41 pm
อ้าวเหรอคะ.. ต้องอ่านผิดจริงๆ 555
กุมภาพันธ์ 23, 2012, 04:16:09 pm
แอน...มาบ่อยๆ ไม่ดีหรอกจ้า เด๋วคนเค้าหนีกันหมด ^^
กุมภาพันธ์ 23, 2012, 04:15:16 pm
สงสัยว่าเราคุยเรื่องเดียวกันป่าวอ่ะต้อง ใครรอใครกันแน่ อ่านใหม่ดีดี...555
กุมภาพันธ์ 22, 2012, 02:05:12 pm
น๊าน นาน ถึงจะเห็นตัวหนังสือสีแดง หน้าจอ ... หุหุ
กุมภาพันธ์ 22, 2012, 01:01:36 pm
พี่นุชไม่หลอกให้ต้องดีใจเก้อนะ อิอิ.. รออย่างใจจดใจจ่อเหมือนกันจ้า..
กุมภาพันธ์ 22, 2012, 09:38:01 am
เข้ามารอต้นฉบับเรื่องใหม่ของธยาดา เพราะม้าเร็วส่งข่าวว่าใกล้จะเสร็จแล้ว...อิอิอิ)
กุมภาพันธ์ 20, 2012, 03:09:20 pm
ออกกี่เล่ม ทางกองขออุบไว้รอลุ้นกันก่อนดีกว่าเนอะ ^^ แต่รับรองได้ค่ะ ว่าไม่ผิดหวังเลยค่ะ
กุมภาพันธ์ 19, 2012, 10:32:03 am
สวัสดีในวันอาทิตย์จ้า เดือนหน้าก็จะมีงานสัปดาห์ฯ จะมีหนังสือใหม่ออกกี่เล่าคะ
กุมภาพันธ์ 14, 2012, 01:46:34 pm
สวัสดีวันแห่งความรักคะ
ขอบคุณอีเมลล์ที่ส่งมาให้นะคะ ขอคืนความสุขทั้งหมดให้สำนักพิมพ์ด้วยคะ น่ารักกันทุกคน
กุมภาพันธ์ 14, 2012, 10:40:41 am
สวัสดีวันวาเลนไทน์ค่ะ
กุมภาพันธ์ 14, 2012, 09:26:52 am
สุขสันต์วันแห่งความรักทุกคนค่ะ ขอให้แช่มชื่นหัวใจนะจ๊ะ
กุมภาพันธ์ 13, 2012, 10:21:00 am
สวัสดียามเช้าที่สดใสค่ะ ขอให้ชาวIVY ทุกคนทำงานอย่างมีความสุขนะคะ
กุมภาพันธ์ 08, 2012, 05:35:26 pm
ขอโทษคุณประวาชิณีด้วยค่ะที่ตอบช้า พอดีกองประชุมทั้งวันเลย ไม่ได้เข้ามาดูในกล่องตะโกนเลยค่ะ ^^  
สำหรับในกรณีอีบุ๊ก เรื่องที่ไม่ได้รับอนุญาตไม่มีการขายแต่อย่างใดนะคะ สามารถตรวจสอบได้เลยค่ะ
กุมภาพันธ์ 08, 2012, 04:18:12 pm
ได้โปรดอย่าเงียบนะคะ ช่วยให้คำตอบด้วย ^^
กุมภาพันธ์ 08, 2012, 04:13:13 pm
เอ่อ...ไม่ได้เข้ามานานมัก แล้วก็เข้ามาด้วยความแปลกใจ จำได้ว่าไม่ได้ทำสัญญาอีบุ๊คแต่ทำไมหนังสือเรามีราคาของอีบุ๊คด้วยน้อ ช่วยตรวจสอบให้ด้วยนะคะ พลีสสสสสสส^^
กุมภาพันธ์ 07, 2012, 12:35:40 pm
ขอบคุณมากค่าคุณส้มโอ ^^
กุมภาพันธ์ 07, 2012, 11:51:21 am
ซาตานชิงรักมีให้อ่านตัวอย่างในนิยายน่าหยิบแล้วนะคะทุกคน
อย่าลืมเข้าไปอ่านกันนะคะ
กุมภาพันธ์ 06, 2012, 05:38:40 pm
ได้รับแล้วค่ะคุณอัยยา อล้วก็ส่งไปให้แล้วค่ะ ^^
กุมภาพันธ์ 05, 2012, 03:09:08 pm
สวัสดีค่า อัยยาส่งหนังสือไปเปลี่ยน ทางไอวี่ได้รับแล้วใช่มั้ยค๊า ^^
กุมภาพันธ์ 04, 2012, 08:58:31 pm
เดี๋ยวนี้ซื้อหนังสือ แล้วไม่มีปกพลาสติกแถมให้แล้วชิมะ
กุมภาพันธ์ 01, 2012, 08:56:19 pm
อัพนิยายกันตรงไหนเนี่ย ไม่ได้เข้ามานาน 555 ลืม
กุมภาพันธ์ 01, 2012, 08:53:40 pm
เปล่า เค้าหาปกเก่าๆ เอาไปอัพเดตในเวปตัวเองจร้า
กุมภาพันธ์ 01, 2012, 05:32:51 pm
ไอวี่ควิซมาแล้วค่า...http://www.ivybookhouse.com/bbs/index.php?topic=12642.msg23695#new
กุมภาพันธ์ 01, 2012, 10:58:02 am
ตอบคุณก้อยค่ะ ... รออีกนิดนะคะ

อ.สะพานเดินเรือ มาแล้วค่ะ
http://www.ivybookhouse.com/bbs/index.php?topic=12640.0
มกราคม 30, 2012, 06:33:52 pm
เมื่อไหร่ไอวี่ควิซจะมาน้าาา อิอิ
มกราคม 27, 2012, 10:26:41 am
สวัสดีค่าทุกคน เปิดรับเช้าวันใหม่ของวันนี้ด้วยนิยายเรื่องใหม่ ดั่งศิลาร้าว โดยมาชาวีร์ กันที่นิยายน่าหยิบกันได้นะคะ
มกราคม 25, 2012, 09:26:57 am
แอบมาส่องอีกแล้วค่ะ เห็นหนังสือใหม่เร็วๆ นี้ แล้วเป็นปลื้ม เรื่องล่าสุดกำลังตรวจทานรอส่งให้พี่นุชนะคะ
มกราคม 24, 2012, 10:00:03 am
พี่บุ๋มคะ...ปกพี่ยังม่ายเสร็จอ่ะค่ะ ^^
มกราคม 24, 2012, 09:58:02 am
สวัสดีค่ะคุณอิน นิยายของจุฬาวดี เรื่องต่อไปกองบ.ก.ยังดูอยู่ค่ะ อ่านของนักเขียนท่านอื่นรอไปพลางๆ ก่อนนะคะ ^__^  
สมาชิก
จำนวนสมาชิกทั้งหมด: 21014
Latest: pyploy
ผู้ใช้งานขณะนี้
Users: 0
Guests: 101
Total: 101
กระทู้ใหม่ๆ จ้า
ลิงค์










ข่าวสารไอวี่